ιατρική

«Φακελάκι» απλά… ή δωροδοκία;

Πρόσφατα βρέθηκα σε μια συζήτηση με φίλους συναδέλφους και μη για το «φακελάκι». Όλοι αναγνωρίσανε πως πρόκειται για κατάσταση ξεφτίλας αλλά δυσκολευτήκαμε πολύ να βρούμε τρόπους που θα ανακόπτανε την διάδοσή του.

Από την μία τέθηκε το ζήτημα της εξοργιστικής κατάστασης των νοσοκομειακών ιατρών όπου οι μικροί σχετικά μισθοί και ακόμα μικρότερες ανταμοιβές της εφημερίας (που δεν αναγνωρίζεται πλήρως από τον εργοδότη – δημόσιο ως υπερωριακή εργασία) δεν συνάδουν με το ζόρι που περνά κανείς λόγω έλειψης προσωπικού, υλικών αλλά και στοιχειώδους παιδείας και ευγένειας των ασθενών και των συνοδών τους. Ρωτήστε όποιον γιατρό γνωρίζετε που εφημερεύει σε ΤΕΠ (τα «επείγοντα») πόσα «κουλά» έχουν δει κατα την διάρκεια της νύχτας που κάλλιστα θα έπρεπε να έρθουν είτε νωρίτερα μεσα στην ημέρα είτε το επόμενο πρωί. Γιατί δεν είναι λογικό κυρία μου να στραμπουλήξατε το πόδι σας το μεσημέρι αλλά να έρθετε στα ΤΕΠ 3 την νύχτα αφου το απόγευμα δεν είχατε που να αφήσετε το μαγαζί, μετά πήγατε για καφέ, μετά για ποτό και στο τέλος της βραδυάς σκεφτήκατε πως πονάει το μπουρδέλο και ας πάμε στον εφημερεύοντα – ξύπνιος θα είναι… Αν είμαστε ξύπνιοι θα είναι επειδή έχουμε κάτι σοβαρό – αν πάλι κοιμόμαστε είναι γιατί πρέπει να αντέξουμε κάτι σοβαρό που πιθανόν να έρθει… Ούτως ή άλλως τι 15 ώρες που περιμένατε για να πιείτε και κανα mojito τι 20 να έρθετε το πρωί. Η έλλειψη σεβασμού δεν είναι τόσο στο γιατρό, εντάξει ξέρουμε τι μας περιμένει, αλλά στον συνάνθρωπό σας που μπορεί να έρθει μεσα στην νύχτα με πραγματικά σοβαρό πρόβλημα και να μας βρει κουρασμένους και μπουχτισμένους από την δικιά σας απερισκεψία  και γκρίνια.

Εδώ είναι και το κλειδί της δικιάς μου ιδέας για το φακελάκι. Το λέμε έτσι, «φακελάκι», σαν να πρόκειται για κάτι ιδιαίτερο, ξεχωριστό από παρόμοιες πράξεις σε άλλους τομείς. Συγνώμη κύριε, αλλά όταν αφήνετε στον γιατρό τα ευρουλάκια σας τι ακριβώς επιδιώκετε; Να σας «προσέξει»;! Οποία βάναυση προσβολή στην επιστημοσύνη και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια αυτού που έχετε μπροστά σας! Του λέτε εμμέσως πλυν σαφώς πως αν δεν τον πληρώσετε θα σας αφήσει να ψοφήσετε στο δρόμο; Ααα, συγνώμη, εννοειτε να σας «προσέξει περισσότερο»; Περισσότερο απο ποιον ή τι; Αν έχω 10 ανθρώπους υπό την ευθύνη μου και θέλετε να προσέξω περισσότερο εσάς, αυτόματα δεν υποννοείτε πως θα έπρεπε να προσέξω τους άλλους λιγότερο;!!! Δεν προσβάλλετε λοιπόν μόνο εμένα αλλά αποπειράσθε να παραβιάσετε τα δικαιώματα των συνανθρώπων σας! Προσπαθείτε να με ΔΩΡΟΔΟΚΗΣΕΤΕ ώστε να ρίξω κάποιους  άλλους υπέρ σας! Σε οποιαδήποτε περίπτωση δωροδοκίας δημόσιου λειτουργού τιμωρείται όχι μόνο ο δωρολήπτης αλλά και ο δωροδότης. Εκτός φυσικά από το φακελάκι… ΓΙΑΤΙ;!!! Δεν θα έπρεπε απλά να σας βάλω τις φωνές και να σας πετάξω έξω από το γραφείο αλλά να σας καταγγήλω στην αστυνομία. Αν αυτό εφαρμοζόταν ακόμα και κάποιοι επίορκοι συνάδελφοι θα τα έβρισκαν σκούρα να σας πείσουν να διαπράξετε δωροδοκία  με το ρίσκο να βρεθείτε στο δικαστήριο.

Δεν εφαρμόζεται γιατί στα θέματα υγείας είμαστε σαν λαός εγωιστές και αντικοινωνικοί. Μας καίει περισσότερο να βρούμε δίκλινο δωμάτιο για τον «δικό μας» παρά αν θα βρεθεί κρεββάτι για όλους. Λες και τα νοσοκομεία είναι ξενοδοχεία και η ποιότητά τους εξαρτάται απο το service! Θέλουμε να επιτρέπουν τα νοσοκομεία και «εφημερεύοντα συγγενή» εκτός ωραρίων επίσκεψης και στα @@ μας αν ο διπλανός μετεγχειρητικός ασθενής πάθει λοίμωξη και τον πάρει ο διάολος. Τα χάλια τα νοσοκομεία θα φταίνε για τις νοσοκομειακές λοιμώξεις και όχι τα παπουτσάκια μας που γυρίσαν όλη την πόλη πριν σουλατσάρουν μεσα στην  κλινική. Οπότε κακός είναι ο γιατρός που τα παίρνει αλλά καλοί εμείς αν έχουμε να τα δώσουμε «για τον άνθρωπό μας» και θύματα. Αν κοπεί το παιδάκι μας παίζοντας και έχουμε «κοινωνικό προφίλ» θέλουμε να το ράψει ολόκληρος καθηγητής ή έστω επιμελητής Α αλλά προς θεού όχι ο ειδικευόμενος!!! Ας κατέβει από την κλινική που έχει 5-6 σοβαρά περιστατικά να ασχοληθεί με το μιμί μας!!! Αν χρειαζόντουσαν πραγματικά τα φώτα και η εμπειρία του επιμελητή, μια χαρά θα τον έπαιρνε τηλέφωνο ο ίδιος ο ειδικευόμενος παρά να ρισκάρει να τα σκατώσει. Αλλά θέλουμε τον «μέγα μάγιστρο» γιατι «ξέρεις ποιος είμαι εγώ ρε;!!»….

Όταν σαν φαντάρος αγόραζα ζιρτέκ από το φαρμακείο για τα συφάνταρά μου επειδή είχε τελειώσει το στοκ στο ιατρείο και τους είχαν τσακίσει τα κουνούπια και οι κοριοί κάποιοι φιλικά προσκύμμενοι σε εμένα (αλλά κανείς γιατρός) με είπαν μαλάκα ενώ κανένας συνάδελφος που το έμαθε δεν θεώρησε πως έσφαλα – η συνήθης αντίδρασή τους ήταν «γάμισετα με τον ΕΣ, και τι να κάνεις… δεν γίνεται αλλιώς…» Όσοι με είπαν μαλάκα είμαι σίγουρος πως εύκολα θα έδιναν φακελάκι αν έτσι μπορούσαν να έχουν πλεονέκτημα, υπαρκτό ή φανταστικό, απέναντι σε οποιονδήποτε συνανθρωπό τους.

Advertisements

Της ντόπας οι αιρετικοί…

Με όλο το σούσουρο που έχει γίνει τις τελευταίες μέρες για το doping η συζήτηση συχνά ξεφεύγει από τα στενά (ακόμα και «τηλε-εισαγγελικά») όρια του παρόντος σκανδάλου και ακουμπάει την, εκάστοτε κατά την γνώμη του γράφοντος, «ρίζα του κακού». Η πιο ριξικέλευθη πάντως πρόταση που διάβασα βρίσκεται στο Συνιστολόγιο το οποίο δηλώνει πως το doping θα πρέπει πολύ απλά να αφεθεί πλήρως ελεύθερο. Μια θέση που υποθέτω ο συγγραφέας θεωρεί «επιβεβλημένη» χάριν ιδεολογικού προσανατολισμού όπως πολλοί συμπαθούντες το ΚΚΕ αρνούνται πεισματικά να δεχθούν πως η Α. Γερμανία συστηματικά ντοπάριζε τους αθλητές της, τώρα που η κουβέντα των ημερών αναμόχλευσε και τις παλιές εκείνες ιστορίες.

Στο εν λόγω κείμενο του Συνιστολογίου διάβασα αρκετά παράξενα που προσδίδουν στον αθλητισμό και την ΥΓΕΙΑ τον χαρακτήρα ενός οινομικού μεγέθους που θα μπορούσε να «αυτορυθμιστεί» διαμέσω μιας ιδιότυπης «ελεύθερης αγοράς».

[…] α) Το ντόπινγκ αλλοιώνει την γνησιότητα του αποτελέσματος και της προσπάθειας των αθλητών.
Λήψη του ζητουμένου: προϋπόθεση της «αλλοίωσης της γνησιότητας του αποτελέσματος και της προσπάθειας των αθλητών» είναι η απαγόρευση της φαρμακεύσεως, διότι αν η φαρμάκευση είναι επιτρεπτή και γνωστή σε όλους εκ των προτέρων ουδείς αλλοιώνει, ουδείς εξαπατά, ουδείς νοθεύει.[…]

Μάλιστα… Τι ακριβώς είναι ένα άθλημα και ποια η διαφορά του από ένα «σπορ»; Γιατί το άλμα επί κοντώ είναι άθλημα ενώ η Φόρμουλα 1 «σπορ»; Σίγουρα η σωματική και πνευματική καταπόνηση ενός πιλότου F1 αλλά και η απαιτητική σωματική και οδηγική προπόνηση δεν είναι καθόλου ευκαταφρόνητες και σίγουρα σαφώς μεγαλύτερες π.χ. από έναν τοξοβόλο. Η διαφορά έγκειται στο ότι ένα άθλημα κρίνει πρωτίστως τις ικανότητες του ίδιου του αθλητή ενώ η επιρροή διαφόρων τεχνολογικών βοηθημάτων συνειδητά κρατιέται στο μίνιμουμ δυνατόν και ορίζονται πολύ σκληρά standards για την αποφυγή ή τέλος πάντων ελαχιστοποίηση της συμβολής της τεχνολογίας στην διάκριση ή μη του αθλητή. Σας θυμίζω πως ένας ανάπηρος δρομέας έμεινε εκτός (κανονικών, όχι πάρα-) Ολυμπιακών παρότι του το επέτρεπαν οι χρόνοι γιατί τα προσθετικά του πόδια θεωρήθηκαν αβαντάζ σε σύγκριση με τα βιολογικά των υπολοίπων αθλητών. Δεν είμαι μηχανικός, ούτε έχω στα χέρια μου μετρήσεις που να δικαιολογούν ή να καταδικάζουν την απόφαση αυτή. Σημασία έχει πως η «τεχνολογική διαφορά» κρίθικε ικανό στοιχείο για να τον αποκλείσει. Αν αφήσουμε το doping ελεύθερο, δεν θα κρίνεται ο αθλητής αλλά το ιατρικό/βιοχημικό/τεχνολογικό team πίσω του (και φυσικά και οι χρηματικές δυνατότητες του ίδιου και των υποστηρικτών του). Δεν θα είναι πια αθλητισμός αλλά «σπορ»…

[…]β) Το ντόπινγκ θέτει σε κίνδυνο την υγεία των αθλητών και ιδίως των ανηλίκων.
Κηδεμονισμός: οι (ενήλικες) αθλητές μπορούν μόνοι τους, σαν μεγάλα παιδιά που είναι, να αποφασίσουν αν τους συμφέρει να αναλάβουν τον κίνδυνο του καπνίσματος, της γρήγορης οδήγησης, της χοιρινής μπριζόλας ή της φαρμάκευσης. Είναι αξιολογικά αντιφατικό να θεωρήται ο πυγμάχος αρκετά ώριμος να αναλάβη τον κίνδυνο να του σφυροκοπήσουν το κεφάλι, με κίνδυνο να πάθη αιμάτωμα, αλλά ανώριμος να πιη ένα χάπι στανοζολόλη.

Η κοινωνία συχνά επιλέγει απαγορεύσεις για την προστασία των πολιτών της όταν η ενημέρωση/εκπαίδευση δεν είναι αρκετές. Έτσι και το κάπνισμα θα είχε πλήρως απαγορευθεί αν η χρήση του δεν ήταν τόσο ευρεία και το business πίσω του τόσο τεράστιο. Για την γρήγορη οδήγηση… ας απαντήσει η τροχαία, εγώ παρακαλώ να μην βρώ τον συγγραφέα στην εθνική και με πετάξει σε καμιά στροφή. Όσο για την χοιρινή μπριζόλα και την διατροφή γενικότερα… μπορεί να μην απαγορεύεται η χρήση/κατάχρησή της, υπάρχουν όμως θεσμοθετημένα πλαίσια και κανόνες σύμφωνα με τους οποίους ρυθμίζεται η διάθεση τροφίμων στην αγορά. Έτσι δεν μπορώ να βγάλω μπριζολάκια με ποντικοφάρμακο στα ράφια μόνο και μόνο επειδή θα αναγράφω το συστατικό στην ετικέτα με μια μεγάλη νεκροκεφαλή! Για την πυγμαχία ή και άλλα «ιδιαιτέρως επικίνδυνα» αθλήματα μπορούν να ειπωθούν πολλά. Καταρχήν ακόμα και θεωρητικά «ευγενή» αθλήματα ελοχεύουν σοβαρούς κινδύνους για την υγεία και την ζωή του αθλητή (ιππασία, κατάδυση, ποδόσφαιρο, ρίψεις – ιδιαίτερα σφύρας). Σε όλα τα αθλήματα ωστόσο, αυτός ο κίνδυνος είναι συνδεδεμένος με την ίδια την διαδικασία εκτέλεσης του «άθλου» και όχι με την προπαρασκεύη για αυτήν. Έτσι, όσο πιο ικανός είναι ο αθλητής τόσο μικρότερος και ο κίνδυνος. Αν δεν μπορείς να κουμαντάρεις ούτε γάϊδαρο και προσπαθήσεις να κάνεις άλματα με άλογο είναι σχεδόν βέβαιο πως θα χτυπήσεις… Αντίθετα στο doping η αύξηση της ικανότητας ΠΡΟΥΠΟΘΕΤΕΙ την αύξηση του κινδύνου! Επίσης, σε όλα τα αθλήματα γίνεται προσπάθεια ΕΠΙΒΟΛΗΣ standard ελαχιστοποίησης του κινδύνου («μάσκες» και γάντια στο box, κράνη σε ποδηλάτες και ιππείς κ.λ.π.) ενώ ένας άτυπος ανταγωνισμός του doping πίσω από τους αθλητές αντίθετα θα τον ΜΕΓΙΣΤΟΠΟΙΗΣΕΙ. Όπως λοιπόν όλοι ανεξαιρέτως οι ποδηλάτες υποχρεώνονται να φοράνε κράνος κι ας φωνάζει κάποιος πως «τον εμποδίζει», έτσι υποχρεώνονται όλοι οι αθλητές να μην χρησιμοποιούν επικίνδυνες για την υγεία τους ουσίες που θα τους «βοηθάνε». Ακόμη, ο συγγραφέας πέφτει σε ένα επιπλέον σφάλμα λογικής. Όλες οι δραστηριότητες που περιγράφει ως ελεύθερες παρότι επιβλαβείς έχουν ως μοναδική ενίσχυσή τους την δραστηριότητα την ίδια και όχι επιπλέον κίνητρα. Καπνίζεις γιατί «σε φτιάχνει» η νικοτίνη και όχι γιατί κερδίζεις πόντους μετά το 2ο πακέτο! Το doping αντίθετα γίνεται όχι γιατί κανείς «φτιάχνεται» με στεροειδή αλλά γιατί μπορεί να αποδώσει σε δόξα και χρήμα…

[…]γ) Το ντόπινγκ είναι αντίθετο με τις θεμελιώδεις αρχές του Ολυμπισμού, του ευ αγωνίζεσθαι και της ιατρικής ηθικής.
Ηθικισμός: το ολυμπιακό κίνημα και οι ιατροί, αν θεωρούν ότι προσβάλλεται η ηθική τους, ας λάβουν τα μέτρα τους. Κανείς δεν απαγορεύει στους μεν ή στους δε να προσφέρουν πρόσβαση στις υπηρεσίες τους μόνο σε όσους αθλητές δεν φαρμακεύονται, να καθορίζουν σχετικώς κανόνες, να προβαίνουν σε ελέγχους κ.λπ.[…]

Ως γιατρός νιώθω πως πρέπει να ξεκαθαρίσω τα περί ιατρικής ηθικής (για τα άλλα ας αποτανθούν οι αρμόδιοι και οι θιγόμενοι). Υποχρεούμαι λοιπόν και ηθικά αλλά και νομικά να παράσχω τις υπηρεσίες μου σε ΟΛΟΥΣ όσους τις ζητήσουν/χρειαστούν ανεξάρτητα από το αν συμφωνώ με τις θέσεις τους, απόψεις, ιδεολογίες, ράτσες, whatever. Από την άλλη υποχρεούμαι και ηθικά αλλά και νομικά να δρω ΥΠΕΡ της υγείας του ασθενή μου και ούτε και ο ίδιος ο ασθενής μπορεί να μου επιβάλλει μια δράση αντίθετη προς αυτή την αρχή. Έτσι κι αν ακόμη ο ίδιος μου ζητήσει «να του γράψω» αναβολικά, ψυχοφάρμακα ή ό,τι άλλο που κατά την ιατρική δεν έχουν σαφή θεραπευτικό ρόλο στον εν λόγω ασθενή, ΟΡΘΩΣ ΩΦΕΙΛΩ να αρνηθώ. Αυτές οι αρχές οδηγούν στο συμπέρασμα πως αν ελευθερωθεί το doping, τότε θα γίνεται υπό την «εποπτία» του ΟΠΟΙΟΥ κομπογιαννίτη, επίορκου γιατρού και σχετικο-άσχετου προπονηταρά. Οι κατεστραμμένοι όμως οργανισμοί των πρώην ντοπαρισμένων αθλητών θα είναι ευθύνη της πολιτείας και των ευσυνείδητων γιατρών… Δεν είναι κάπως «ασύμμετρο» αυτό; Πως ο συγγραφέας απαξιώνει και ισοπεδώνει τον ιπποκρατικό όρκο ως απλά την «ηθική μιας συγκεκριμένης κάστας» είναι από μόνο του αποδεικτικό στοιχείο της ελαφρότητας των σκέψεών του.

Επ’ αυτού θα ήθελα να επισημάνω το σχόλιο στο ίδιο άρθρο κάποιου ni-me που λόγω της αναφοράς του με πρώτο πλυθηντικό πρόσωπο στους γιατρούς μου προκαλεί ΑΝΑΤΡΙΧΙΛΑ. Θα σχολιάσω λοιπόν εκτενώς το δικό του σχόλιο εδώ:

– Οι γιατροί μπορούμε πολύ εύκολα να βγάλουμε την ουρά μας απ’έξω, επικαλούμενοι την φράση που αναφέρεις.
Με αυτόν τον τρόπο όμως το ντόπινγκ θα γίνεται υπό την επίβλεψη του τζέκου, του βαβύλη, του ζαχόπουλου κτλ
Αυτό είναι που θέλουμε; Είναι αυτό προς όφελος της υγείας των αθλητών;

Η φράση στην οποία αναφέρεται και η οποία κατατέθηκε από άλλο σχολιαστή είναι η «ΟΥ ΔΩΣΩ ΔΕ ΟΥΔΕ ΦΑΡΜΑΚΟΝ ΟΥΔΕΝΙ ΑΙΤΗΘΕΙΣ ΘΑΝΑΣΙΜΟΝ» από τον ιπποκράτειο όρκο. Η ουσία της αντίθεσης στο doping είναι λίγο πιο αναλυτική: Κάθε φάρμακο είναι και «φαρμάκι» και αφού κανένα στόχο και λόγο υγείας δεν εξυπερετεί, το «ισοζύγιο» ωφέλους-ζημίας θα είναι μόνιμα αρνητικό και άρα αποφευκτέο. ΦΥΣΙΚΑ και δεν πρέπει οι γιατροί να έχουν μέρος της ευθύνης και επίβλεψης του doping και ΦΥΣΙΚΑ αυτό είναι προς το ώφελος της υγείας των αθλητών, αφού ΕΞ ΟΡΙΣΜΟΥ το doping είναι επιβλαβές!!! Την μόνη «ρύθμιση» του ντοπαρίσματος που μπορεί να κάνει ένας γιατρός που σέβεται τον όρκο του και την υγεία του αθλητή είναι η απαγόρευσή του για λόγους υγείας. Διαφορετικά ρε ni-me θα καπνίζαμε με τις οδηγίες των γιατρών!

– Πρέπει να δούμε την πρακτική πλευρά του ζητήματος.Το ντόπινγκ είναι παράνομο σχεδόν παντού – αυτό δεν απέτρεψε και πολλά απ’ό,τι βλέπω.

Η λάθος/ανεπαρκής/ανεπιτυχής εφαρμογή ενός κανονισμού δεν συνεπάγεται πως ο ίδιος ο κανονισμός είναι λάθος. Αν θες να πετύχει ας κάνουμε ΜΟΝΙΜΟΥΣ τους ελέγχους (π.χ. ανά τρίμηνο) σε όλους τους επαγγελματίες και ημιεπαγγελματίες αθλητές οπότε ούτε «καρφωτές», ούτε δήθεν ή όντως αιφνιδιαστικούς ελέγχους με τις συνεπαγόμενες «κεντεριάδες», ούτε κληρώσεις και τύχες και ατυχίες θα έχουμε.

Επειδή ακριβώς είναι παράνομο, κανένας επιστήμονας δεν είναι σε θέση να μιλήσει γι’αυτό τεκμηριωμένα.Για τα νόμιμα φάρμακα υπάρχουν ειδικές λίστες (όπως του ΕΟΦ στην χώρα μας, η Rote Liste στην γερμανία κτλ), στις οποίες ανατρέχει ο γιατρός για να δει τι είναι τι, τι κάνει κτλ.
Στο ντόπινγκ, αντίστοιχο ρόλο έχει αναλάβει ο κινέζος που τα φτιάχνει και ο Ακάλυπτος που τα εισάγει, αν έχω καταλάβει καλά.

Απορώ αν όντως ο ni-me είναι γιατρός… Τα αναβολικά στεροειδή είναι τοξικά εκ της φαρμακοδυναμικής τους δράσης – αν δεν ήταν τοξικά δεν θα είχαν και αναβολικό ρόλο! Επιπλέον τοξικότητα ή άλλες επιπλοκές μπορούν εύκολα να δοκιμαστούν σε προ-κλινικό στάδιο (να ‘ναι καλά τα ποντικάκια μας!). Υπάρχει πληθώρα ερευνών και πειραμάτων για συγκεκριμένες ουσίες στην βιβλιογραφία οπότε και δεν ισχύει πως επαφύεται κανείς στον «κινέζο» του. Μια «γύρα» στο pubmed θα σας πείσει. Η Λίστα του εκάστοτε ΕΟΦ αναφέρεται σε ουσίες των οποίων η κυκλοφορία (και άρα η σχετική δράση και ασφάλεια) έχει εγκριθεί. Κύριε ni-me δεν μπορείς να διαθέσεις σε ασθενή σου φάρμακο που δεν είναι στην λίστα αυτή χωρίς να περάσεις τα «σαράντα κύμματα» και να αποδείξεις και την ασφάλεια αλλά και την χρησιμότητα της συγκεκριμένης θεραπείας για τον συγκεκριμένο ασθενή. Γιατί άραγε η διαδικασία για τα αναβολικά θα έπρεπε να είναι διαφορετική; Γιατί θα έπρεπε ο ΕΟΦ να τα συμπεριλάβει στην λίστα του αφού είναι εκ φύσεως ανασφαλή (καμία αποδεδειγμένη θεραπευτική ένδειξη και πλήθος βαρύτατων αντενδείξεων, ανεπιθύμητων ενεργειών και τοξικότητας / καρκινογεννητικότητας / τερατογεννητικότητας);

Προφανώς κανείς δεν μπορεί να ερευνήσει αυτές τις ουσίες επίσημα, σύμφωνα με τους κανόνες που ισχύουν για την ιατρική έρευνα.Ακόμα και αν εμπλακεί γιατρός στην διαδικασία, ό,τι κάνει θα το κάνει στα σκοτείνα και στην ζούλα με ό,τι αυτά συνεπάγονται.

Από πότε δεν επιτρέπεται το doping, η χρήση ναρκωτικών και ό,τι άλλο στα ποντίκια, λαγουδάκια, χιμπατζήδες, whatever, με σκοπό την ιατρική έρευνα; Εκτός και υποννοεί ο κύριος ni-me πως θα έπρεπε να μπορούμε να κάνουμε ΚΑΤΕΥΘΕΙΑΝ πειράματα σε ανθρώπους πριν καν αποδείξουμε την μη επικινδυνότητα ενός οποιουδήποτε φαρμάκου!!! Δηλαδή εσείς θα δοκιμάζατε ένα αντιβιωτικό νέας σύνθεσης κατευθείαν σε όποιον κακομοίρη το αποδεχθεί, πριν κάνετε βασικές τοξικολογικές έρευνες σε πειραματόζωα;! Και αφού για τις περισσότερες ουσίες που χρησιμοποιούνται στο doping σήμερα έχει ήδη αποδειχθεί η απαράδεκτη τοξικότητα και επικινδυνότητά τους, εσείς επιμένετε πως θα έπρεπε να γίνουν ΚΑΙ σε άνθρωπο πειράματα για αυτές τις ουσίες;!!

Ακόμα και αυτό που γράφεις “η φαρμάκευση είναι πολύ επικίνδυνη” απορώ πώς στηρίζεται.Έχουν δημοσιευθεί αξιόπιστες μελέτες σχετικά με κάθε ουσία που μπορεί να χορηγηθεί ή βασίζεται περισσότερο σε δημοσιεύματα όπου 16χρονη αθλήτρια με εμφάνιση καλομοίρας έχει γίνει στα 40 της σαν τον Τάκη Τσουκαλά;

Αν πιστέυετε κύριε ni-me πως η επιβεβαιωμένη ηπατοτοξικότητα σε έναν αρουραίο είναι ασύνδετη με την πιθανότατη ηπατοτοξικότητα και σε άνθρωπο παρά περιμένετε κλινική και θανατηφόρα έρευνα παρότι η ουσία «κόπηκε» προ-κλινικά για να αποκλείσετε την χρήση από ανθρώπους, ε τότε είτε δεν είστε γιατρός είτε είστε ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ!!!

– Αν κριτήριο ανηθικότητας μια ιατρικής πράξης είναι α)να μην είναι αναγκαία και β) να είναι δυνητικά επικίνδυνη, τότε γιατί οι επεμβάσεις της αισθητικής χειρουργικής δεν θεωρούνται ανήθικες;

Εξαρτάται τι κρίνεται ως αναγκαίο… Γιατί ούτε και τα δύο χέρια είναι «αναγκαία» για να ζει κανείς… Στην σύγχρονη ιατρική, μεγάλη σημασία έχει η ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ και όχι απλά η επιβίωση του ασθενή. Έτσι η αισθητική χειρουργική έχει τον ρόλο της χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν γίνονται καταχρήσεις αυτής της αντίληψης με σοβαρές δυνητικές συνέπειες για τους ασθενείς και στόχο τον πλουτισμό μερικών επίορκων γιατρών. Ας μην τσουβαλιάζουμε όμως έναν ολόκληρο κλάδο της ιατρικής και να τον συγκρίνουμε με το doping!