ΕΣΥ

«Φακελάκι» απλά… ή δωροδοκία;

Πρόσφατα βρέθηκα σε μια συζήτηση με φίλους συναδέλφους και μη για το «φακελάκι». Όλοι αναγνωρίσανε πως πρόκειται για κατάσταση ξεφτίλας αλλά δυσκολευτήκαμε πολύ να βρούμε τρόπους που θα ανακόπτανε την διάδοσή του.

Από την μία τέθηκε το ζήτημα της εξοργιστικής κατάστασης των νοσοκομειακών ιατρών όπου οι μικροί σχετικά μισθοί και ακόμα μικρότερες ανταμοιβές της εφημερίας (που δεν αναγνωρίζεται πλήρως από τον εργοδότη – δημόσιο ως υπερωριακή εργασία) δεν συνάδουν με το ζόρι που περνά κανείς λόγω έλειψης προσωπικού, υλικών αλλά και στοιχειώδους παιδείας και ευγένειας των ασθενών και των συνοδών τους. Ρωτήστε όποιον γιατρό γνωρίζετε που εφημερεύει σε ΤΕΠ (τα «επείγοντα») πόσα «κουλά» έχουν δει κατα την διάρκεια της νύχτας που κάλλιστα θα έπρεπε να έρθουν είτε νωρίτερα μεσα στην ημέρα είτε το επόμενο πρωί. Γιατί δεν είναι λογικό κυρία μου να στραμπουλήξατε το πόδι σας το μεσημέρι αλλά να έρθετε στα ΤΕΠ 3 την νύχτα αφου το απόγευμα δεν είχατε που να αφήσετε το μαγαζί, μετά πήγατε για καφέ, μετά για ποτό και στο τέλος της βραδυάς σκεφτήκατε πως πονάει το μπουρδέλο και ας πάμε στον εφημερεύοντα – ξύπνιος θα είναι… Αν είμαστε ξύπνιοι θα είναι επειδή έχουμε κάτι σοβαρό – αν πάλι κοιμόμαστε είναι γιατί πρέπει να αντέξουμε κάτι σοβαρό που πιθανόν να έρθει… Ούτως ή άλλως τι 15 ώρες που περιμένατε για να πιείτε και κανα mojito τι 20 να έρθετε το πρωί. Η έλλειψη σεβασμού δεν είναι τόσο στο γιατρό, εντάξει ξέρουμε τι μας περιμένει, αλλά στον συνάνθρωπό σας που μπορεί να έρθει μεσα στην νύχτα με πραγματικά σοβαρό πρόβλημα και να μας βρει κουρασμένους και μπουχτισμένους από την δικιά σας απερισκεψία  και γκρίνια.

Εδώ είναι και το κλειδί της δικιάς μου ιδέας για το φακελάκι. Το λέμε έτσι, «φακελάκι», σαν να πρόκειται για κάτι ιδιαίτερο, ξεχωριστό από παρόμοιες πράξεις σε άλλους τομείς. Συγνώμη κύριε, αλλά όταν αφήνετε στον γιατρό τα ευρουλάκια σας τι ακριβώς επιδιώκετε; Να σας «προσέξει»;! Οποία βάναυση προσβολή στην επιστημοσύνη και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια αυτού που έχετε μπροστά σας! Του λέτε εμμέσως πλυν σαφώς πως αν δεν τον πληρώσετε θα σας αφήσει να ψοφήσετε στο δρόμο; Ααα, συγνώμη, εννοειτε να σας «προσέξει περισσότερο»; Περισσότερο απο ποιον ή τι; Αν έχω 10 ανθρώπους υπό την ευθύνη μου και θέλετε να προσέξω περισσότερο εσάς, αυτόματα δεν υποννοείτε πως θα έπρεπε να προσέξω τους άλλους λιγότερο;!!! Δεν προσβάλλετε λοιπόν μόνο εμένα αλλά αποπειράσθε να παραβιάσετε τα δικαιώματα των συνανθρώπων σας! Προσπαθείτε να με ΔΩΡΟΔΟΚΗΣΕΤΕ ώστε να ρίξω κάποιους  άλλους υπέρ σας! Σε οποιαδήποτε περίπτωση δωροδοκίας δημόσιου λειτουργού τιμωρείται όχι μόνο ο δωρολήπτης αλλά και ο δωροδότης. Εκτός φυσικά από το φακελάκι… ΓΙΑΤΙ;!!! Δεν θα έπρεπε απλά να σας βάλω τις φωνές και να σας πετάξω έξω από το γραφείο αλλά να σας καταγγήλω στην αστυνομία. Αν αυτό εφαρμοζόταν ακόμα και κάποιοι επίορκοι συνάδελφοι θα τα έβρισκαν σκούρα να σας πείσουν να διαπράξετε δωροδοκία  με το ρίσκο να βρεθείτε στο δικαστήριο.

Δεν εφαρμόζεται γιατί στα θέματα υγείας είμαστε σαν λαός εγωιστές και αντικοινωνικοί. Μας καίει περισσότερο να βρούμε δίκλινο δωμάτιο για τον «δικό μας» παρά αν θα βρεθεί κρεββάτι για όλους. Λες και τα νοσοκομεία είναι ξενοδοχεία και η ποιότητά τους εξαρτάται απο το service! Θέλουμε να επιτρέπουν τα νοσοκομεία και «εφημερεύοντα συγγενή» εκτός ωραρίων επίσκεψης και στα @@ μας αν ο διπλανός μετεγχειρητικός ασθενής πάθει λοίμωξη και τον πάρει ο διάολος. Τα χάλια τα νοσοκομεία θα φταίνε για τις νοσοκομειακές λοιμώξεις και όχι τα παπουτσάκια μας που γυρίσαν όλη την πόλη πριν σουλατσάρουν μεσα στην  κλινική. Οπότε κακός είναι ο γιατρός που τα παίρνει αλλά καλοί εμείς αν έχουμε να τα δώσουμε «για τον άνθρωπό μας» και θύματα. Αν κοπεί το παιδάκι μας παίζοντας και έχουμε «κοινωνικό προφίλ» θέλουμε να το ράψει ολόκληρος καθηγητής ή έστω επιμελητής Α αλλά προς θεού όχι ο ειδικευόμενος!!! Ας κατέβει από την κλινική που έχει 5-6 σοβαρά περιστατικά να ασχοληθεί με το μιμί μας!!! Αν χρειαζόντουσαν πραγματικά τα φώτα και η εμπειρία του επιμελητή, μια χαρά θα τον έπαιρνε τηλέφωνο ο ίδιος ο ειδικευόμενος παρά να ρισκάρει να τα σκατώσει. Αλλά θέλουμε τον «μέγα μάγιστρο» γιατι «ξέρεις ποιος είμαι εγώ ρε;!!»….

Όταν σαν φαντάρος αγόραζα ζιρτέκ από το φαρμακείο για τα συφάνταρά μου επειδή είχε τελειώσει το στοκ στο ιατρείο και τους είχαν τσακίσει τα κουνούπια και οι κοριοί κάποιοι φιλικά προσκύμμενοι σε εμένα (αλλά κανείς γιατρός) με είπαν μαλάκα ενώ κανένας συνάδελφος που το έμαθε δεν θεώρησε πως έσφαλα – η συνήθης αντίδρασή τους ήταν «γάμισετα με τον ΕΣ, και τι να κάνεις… δεν γίνεται αλλιώς…» Όσοι με είπαν μαλάκα είμαι σίγουρος πως εύκολα θα έδιναν φακελάκι αν έτσι μπορούσαν να έχουν πλεονέκτημα, υπαρκτό ή φανταστικό, απέναντι σε οποιονδήποτε συνανθρωπό τους.

Advertisements