Εκείνο το τσίρκο που το λέγανε Italia

Οι πρόσφατες εκλογές στην Ιταλία με την λίγο-πολύ αναμενόμενη νίκη του Berlusconi αλλά και το «σοκ» του ολέθρου της παραδοσιακής και άκρας αριστεράς («Αριστερά Ουράνιο Τόξο» – Sinistra Arcobaleno) που έμεινε εκτός βουλής συζητήθηκαν και συζητιούνται ακόμα πολύ και στην Ελλάδα. Διαβάζω λοιπόν τόσο σε έντυπες εφημερίδες όσο και σε blog ή ακόμα και ακούω πολιτικούς εντός και εκτός βουλής να κάνουν αναλύσεις, προσομοιώσεις και συγκρίσεις με την ελληνική πολιτική σκηνή που είναι εντελώς άκυρες.

Εδώ λοιπόν συγκαταλέγω και διορθώνω – πάντα κατά την δικιά μου άποψη ως ανθρώπου που ζούσε την όλη φάση από κοντά μέχρι πριν κανά μήνα – τις πιο χοντρές «πατάτες» που εκτοξεύθηκαν.

1. Οι τελευταίες εκλογές στην Ιταλία έδειξαν αναστροφή του σκηνικού και περάσαμε σε ενίσχυση του δικομματισμού σε ένα ιστορικά πολυκομματικό περιβάλλον. Τρίχες κατσαρές! Το πολιτικό σκηνικό αλλά και η ίδια η λαϊκή βάση είναι καθαρά «διχοτομημένο» εδώ και ποολλλααααά χρόνια. Από και καλά «διπολισμό» περάσαμε σε τεχνητό δικομματισμό. Και λέω τεχνητό γιατί δεν έγινε καμία ουσιαστική διεργασία σύγκλισης των αρχικών κομμάτων για την δημιουργία των 2 νέων παρά απλά οι δύο συμμαχίες αυτοβαφτίστηκαν κόμματα συμπεριλαμβάνοντας ολόκληρα τα παλιά συστατικά σαν «ρεύματα» που μάλιστα διατήρησαν στο ακέραιο τους δικούς τους μεμονομένους κομματικούς μηχανισμούς!! Δηλαδή τι να μας πει το Partito Democratico όταν οι τοπικές οργανώσεις των DS είχαν κρατήσει μέχρι το έμβλημα έξω από την πόρτα έχοντας ήδη μπει σε προεκλογική περίοδο; Όσο για το «κόμμα του λαού της ελευθερίας» του Μπερλούσκα… ε, εκεί είναι απλά να βάζεις τα γέλια. Ακόμα κι αν προσπεράσεις τα γραφεία της «ανύπαρκτης» πλέον Alleanza Nazionale, είναι κομμάτι δύσκολο να καταλάβεις τι σκατά κομματική συνοχή μπορεί να έχουν μεταξύ τους Βόρρειοι αυτονομηστές, Νότιοι αυτονομηστές (ναι, μαζέψανε και αυτούς!!!!), τύποι που «δεν καταλαβαίνουν γιατί είναι κακό να σε λένε φασίστα» και θιασώτες του «φιλελευθερισμού» αν και στην ουσία οι περισσότεροι γουστάρουν απλά το προσωπικό βόλεμα των εταιριών τους. «Άλλαξε ο Μανωλιός και φόρεσε τα ρούχα του αλλιώς» λέμε εδώ στο ελλάντα για αυτή την φάση…

2. Το Δημοκρατικό Κόμμα (Partito Democratico – PD) του Walter Veltroni είναι ένας κεντροαριστερός σχηματισμός. Αρχίδια μάντορλες που λέμε κι εμείς οι λαϊκοί τύποι… Μπορεί μέσα στον σχηματισμό αυτό να εμπεριέχονται οι DS (Democratici della Sinistra) – οι οποίοι κιόλας μη φανταστείτε πως είναι τίποτα αριστεράρες βαμμένοι παρά πιάνουν από την αριστερή πτέρυγα του ΠΑΣΟΚ μέχρι την Ανανεωτική Πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ με ελληνικά δεδομένα – αλλά αυτό είναι το αριστερότερο κομμάτι του PD, ενώ άμα δεις και τα δεξιότερα θα πάθεις ολίγον λουμπάγκο. Γιατί περιέχει και κάτι θρησκο-γκαγκά τύπους της πρώην Μαργαρίτας που είναι σκέτα τσιράκια του Γερμαναρά (ναι, αυτού του …μη πω καμιά κουβέντα τώρα… που πήγε τσάρκα στις ΗΠΑ) και με οικονομικές αντιλήψεις κεντροδεξιάς. Μπορεί αυτοί να είναι λιγότεροι σαν «ψηφαλάκια» που λέει και ο Καφετζόπουλος αλλά όποιος έχει ζήσει Ιταλία ξέρει πως μπορούν να ανοίξουν (ή να κλείσουν αντιστοίχως τα συμφέροντα) πολλές και σοβαρές Πόρτες. Αν αποφασίσουν λοιπόν αυτοί πως κάτι δεν πρέπει να γίνει, ε, όσο και να σκούζουν οι DS, ΔΕΝ θα γίνει… Το είδαμε το έργο ήδη με το νομοσχέδιο για το Σύμφωνο Συμβίωσης που έγινε γαργάρα, την μη αλλαγή του πλέον συντηρητικού νόμου σε ολόκληρη την ευρώπη για την έρευνα σε (και πιθανόν θεραπεία με) βλαστοκύτταρα, με το θέμα της εξωσωματικής γονιμοποίησης (που τελεί στην «δημοκρατική και ευρωπαϊκή» τάχαμου Ιταλία υπό πογκρόμ). Αυτές ακριβώς τις αντιφάσεις μεταξύ προοδευτικών κεντροαριστερών και των θρησκογκαγκά συμμάχων τους στο PD εκμεταλεύτηκε ο Μπερλούσκας και η πληθώρα ΜΜΕ που διαθέτει, φέρνοντας τεχνιέντως στο προσκήνιο ψευδοδιλήμματα και δήθεν σκάνδαλα για τις εκτρώσεις, ώστε να τονιστούν στους ψηφοφόρους οι εμπειρίες ακυβερνησίας και κοκορομαχιάς που χαρακτήρισαν την κυβέρνηση Prodi και να πέσει στο κενό ο ισχυρισμός του PD πως «τώρα που ξεφορτωθήκανε τους ακροαριστερούς δεν θα ξαναγίνουν τέτοια σκηνικά». Γιατί οι μαλάκες τσίμπησαν και έγινε της Κορέας μεταξύ τους 2 μήνες πριν τις εκλογές… Ε, ποιος θα κάτσει να τους ψηφίσει μετά;

3. Το «Κόμμα του Λαού της Ελευθερίας» είναι κεντροδεξιό. Καλή μπούρδα κι αυτή. Καταρχήν το «κόμμα» αυτό δεν είναι καν αμιγώς κόμμα (βλέπε παραπάνω). Ύστερα, έχουν και αυτοί μέσα τους δικούς τους θρησκογκαγκά, κάτι εθνικιστές και ξενόφοβους, κάτι φασιστο-αναπολούντες, αυτονομιστές και δεν συμμαζεύεται… Φυσικά, σε προεκλογικά πάνελ, όταν οι του Veltroni απευθύνονταν στους αντιπάλους τους ως «κεντροδεξιά», ως αντιδιαστολή με την δικιά τους, δήθεν, «κεντροαριστερά», γινόταν το έλα να δείς. Οι και καλά κεντροδεξιοι σκούζανε πως δεν είναι δεξιοί αλλά καθαρό ΚΕΝΤΡΟ! Μιλάμε για απίστευτα σουρεάλ σκηνικό, τύπος της λέγκας του Βορρά (αυτονομιστής και δηλωμένος ρατσιστής με υπόνοιες αντισημιτισμού) να «σκίζεται» να αποδείξει πως δεν είναι κεντροδεξιός παρά κεντρώος καθαρόαιμος. ΕΛΕΟΣ ΡΕ!!! Τελικά ο μόνος τομέας που θα επιδείξουν κεντροδεξιό πρόσωπο θα είναι η οικονομία, γιατί στα άλλα θα τους πάρει ο διάολος τους μακαρονάδες.

4. Η κομουνιστική και άκρα αριστερά του Ουράνιου Τόξου «τιμωρήθηκε» από τον λαό γιατί συνεργάστηκε με την ουσιαστικά κεντροδεξιά και αντιλαϊκή κυβέρνηση Prodi. Χαχαχαχαχαχα! Εδώ γελάμε! Ο Φαουστούλης και οι δικοί του πήραν τον πούλο ακριβώς επειδή ΔΕΝ συνεργαστήκανε. Η κυβέρνηση Prodi έχασε την λαϊκή υποστήριξη όχι για τα μέτρα της αλλά για το καραγκιοζιλίκι της. Και τα σπασμένα τα πλήρωσαν πιο πολύ αυτοί που εμφανίστηκαν σαν οι πρωτομάστορες στην παγίδευσή της στην απραξία, την ακυβερνησία και τέλος την ανυποληψία. Γιατί πρέπει να είναι πραγματικά μοναδικό φαινόμενο στον κόσμο να προσπαθεί ο πρωθυπουργός να συμφωνήσει με τους κοινοβουλευτικούς συμμάχους τον προϋπολογισμό και στην πορεία διαμαρτυρίας της ΓΣΕΕ επί ευκαιρίας να είναι στην πρώτη γραμμή και να κρατάνε το πανώ (κατά της κυβέρνησης) ΕΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΥΠΟΥΡΓΟΙ!!! Οι οποίοι μάλιστα δεν ιδρώσαν καν για το αν θα παραμείνουν στις καρέκλες τους, αφού ο καημένος ο Ρομάνο τους είχε απόλυτη ανάγκη για την πλειοψηφία… Να βγαίνει ο πρωθυπουργός να ανακοινώσει μέτρα το πρωί και μέχρι το βράδυ να υπάρχουν 4 υπουργοί υπέρ, 3 εναντίον, κάποιοι «no comment» και να έχουν βριστεί μεταξύ τους. Έχετε δει πολλούς υπουργούς να βάλλουν από την τηλεόραση κατά της κυβέρνησης που συμμετέχουν γιατί λέει λειτουργεί «ταξικά και καπιταλιστικά»; Μπορεί τελικά η κυβέρνηση να έπεσε τυπικά από την παραίτηση του κεντροδεξιού Mastella εν όψει του σκανδάλου που έβρισκε τον ίδιο και την γυναίκα του ποινικά διωκόμενους για διαφθορά, ρουσφέτια και δωροδοκίες, αλλά είχε καιρό πριν παραλύσει και χάσει το παιχνίδι για τις επόμενες εκλογές όποτε κι αν αυτές γίνονταν. Η παραδοσιακή και κουμουνιστική αριστερά της Ιταλίας τιμωρήθηκε εκλογικά από τους ψηφοφόρους γιατί εμφανίστηκε ανώριμη να κυβερνήσει, χωρίς ουσιαστικές προτάσεις, απομονωμένη σε έναν αντιπολιτευτικό ρόλο και λόγο που καθιστά την αντίδραση αυτοσκοπό.

5. Ο Berlusconi και/ή συνεργάτες του έχουν στενές σχέσεις και/ή συνεργασία με τις διάφορες μαφιόζικες οργανώσεις που λιμαίνονται τον ιταλικό νότο (και όχι μόνο). Αυτό βέβαια δεν είναι «καθαρό ψέμα». Είναι απλά μισή (για να μην πω ένα πέμπτο) αλήθεια! Όποιος έχει ασχολειθεί έστω ξώφαλτσα με την πολιτική σε οποιοδήποτε επίπεδο στον ιταλικό νότο, ξέρει πως τα «καλά παιδιά» βρίσκονται παντού. Το ότι έχει κάποιος κάρτα μέλους της Rifondazione Comunista δεν αποκλείει την συμμετοχή του και σε «άλλους» μηχανισμούς. Η τελευταία «βόμβα» πολιτικής ανάμιξης της Camorra (της οργάνωσης της Νάπολης και της Καμπάνιας στο σύνολό της) αφορούσε την χρηματοδότηση και παρασκηνιακή προεκλογική εκστρατεία υπέρ συγκεκριμένου δημοτικού συμβούλου σ’ ένα από τα πιο «παραδοσιακά», κακόφημα, υποβαθμισμένα, επικίνδυνα και ελεγχόμενα από το οργανωμένο έγκλημα δημοτικά διαμερίσματα της πόλης (Rione Sanità). Σε ποιον σχηματισμό ανήκε ο υποψήφιος; Μα φυσικά στους Verdi (οικολόγους – πράσινους)!!!! Σε μια πόλη που το οργανωμένο έγκλημα έχει στήσει παζάρι παράνομων χωματερών όπου και τοποθετεί οτιδήποτε πιο τοξικό και επικίνδυνο παράγει η μισή ευρώπη με τζίρο δισεκκατομυρίων, η ίδια αυτή εγκληματική οργάνωση «σπρώχνει» στην πολιτική καταξίωση έναν οικολόγο! Γιατί άραγε; Μήπως δεν θα ζήταγε ανταλλάγματα αργότερα; Μόνο κάποιος παντελώς ηλίθιος δεν θα καταλάβαινε πώς και γιατί εμφανίστηκαν κάποιοι όψιμοι υποστηρικτές της οικολογικής του ρητορίας μέσα από την εγκληματική καρδιά της πόλης. Κι αν ήταν τόσο ηλίθιος δεν θα είχε φτάσει ως εκεί ώστε να χρειάζεται «ψηφαλάκια». Επίσης, το ποια συμφέροντα και πώς εξυπηρετήθηκαν με τον όλο σκουπιδοχαμό που έγινε στην Νάπολη στις αρχές του έτους είναι ένα ολόκληρο σεντόνι από μόνο του – αρκεί να πούμε μόνο πως δεν ήταν όλες οι διαδηλώσεις από «αθώους αγανακτισμένους πολίτες», πως υπήρξε προεργασία μηνών για την δημιουργία «αίσθησης κρίσης» με αύξηση της εγκληματικότητας σε γειτονιές πρώην άβατα κλπ. Ας αφήσουμε λοιπόν τις ρομαντικές ωραιοποιήσεις που θέλουν τους «αντιμπεριαλιστές» κόντρα στους – κατά πολύ σκληρότερους του κράτους – «κρυφούς» δυνάστες του ιταλικού λαού. Ούτε καν οι Ερυθρές Ταξιαρχίες του ‘70-’80 δεν τόλμησαν να κοντράρουν τα «καλά παιδιά» παρά μάλιστα συνεργάστηκαν με την Camorra εξαγοράζοντας οπλισμό για «εξυπερετήσεις» στην Νάπολη όσο «απελευθέρωναν» τον πλούσιο Βορρά από το «αστικό καπιταλιστικό κράτος». Οι δολοφονίες και απαγωγές που διέπραξαν οι BR στην Νάπολη στους μήνες μετά τον καταστροφικό σεισμό του 80 άνοιξαν τον δρόμο για την ανάληψη του πλήρη ελέγχου από την Camorra της ανέγερσης των νέων εργατικών κατοικιών στο Secondigliano για την στέγαση των σεισμόπληκτων. Τα επόμενα χρόνια η περιοχή θα μετατρεπόταν σ’ ένα πλήρως ελεύθερο γκέτο διακίνησης ναρκωτικών και όπλων που θα άπλωνε τα πλοκάμια του ακόμα και σε άλλες χώρες της ευρώπης και που συνεχίζει να «παράγει» ακόμα και τώρα πλήθος νεκρών από τον εμφύλιο ανάμεσα στα «μεγαλοστελέχη» του. Αν ποτέ ψωνίσατε κόκα στην Barcelona, μάλλον προϊον των scisionisti (αποσχισθέντες από το clan Di Lauro) της εν λόγω περιοχής ήταν! Τα περί «δεξιών μαφιόζων» και «αριστερών αντι-μαφιόζων» τα ακούω λοιπόν βερεσέ! Μοναδικό πολιτικό «μπλοκ» που έχει σχέσεις ειλικρινούς μίσους με τους μαφιόζους και δη τους camorristi είναι (όσο κι αν δεν «βολεύει» να το λέμε) οι φασίστες-αναπολούντες τον Duce. Κι αυτό διότι στο τέλος του Β’ παγκοσμίου οι αμερικάνοι αποβιβάσανε μαφιόζους στην νότια ιταλία (π.χ. τον Λάκυ Λουτσιάνο στην Νάπολη) ώστε να στηριχθεί η απόβασή τους σε μια λαική βάση που είτε θα τους υποστήριζε είτε θα έμενε αμέτοχη με αντάλλαγμα την ανοχή των στρατευμάτων στην αναδιάρθρωση και αναβίωση της μαφίας. Βέβαια αυτή η «άκρη» δεν έμεινε ανεκμετάλευτη και αργότερα, όταν χρησιμοποιήθηκε για να στήσει πογκρόμ κουμουνιστών στην ύπαιθρο του νότου ενώ το «δημοκρατικότατο» ιταλικό κράτος παρέμενε αμέτοχο ως πόντιος πιλάτος.

Ήρθε το χαρτί…

Θα φορέσω τα χακί…

No worries guys, γενικά λέει εμείς τα γιατρούδια την περνάμε ζάχαρη. Τώρα άμα είσαι γκαντέμης, οκ, shit happens… Στο κάτω – κάτω έχουμε δει και, κάποιοι κάνει, και χειρότερα! Ελπίζω μόνο να έχω σχετικά συχνά πρόσβαση στο ‘net, τώρα που πήρα μπρος και γράφω και λίγο συχνότερα. Θα σας κρατάω πάντως ενήμερους…

Της ντόπας οι αιρετικοί…

Με όλο το σούσουρο που έχει γίνει τις τελευταίες μέρες για το doping η συζήτηση συχνά ξεφεύγει από τα στενά (ακόμα και «τηλε-εισαγγελικά») όρια του παρόντος σκανδάλου και ακουμπάει την, εκάστοτε κατά την γνώμη του γράφοντος, «ρίζα του κακού». Η πιο ριξικέλευθη πάντως πρόταση που διάβασα βρίσκεται στο Συνιστολόγιο το οποίο δηλώνει πως το doping θα πρέπει πολύ απλά να αφεθεί πλήρως ελεύθερο. Μια θέση που υποθέτω ο συγγραφέας θεωρεί «επιβεβλημένη» χάριν ιδεολογικού προσανατολισμού όπως πολλοί συμπαθούντες το ΚΚΕ αρνούνται πεισματικά να δεχθούν πως η Α. Γερμανία συστηματικά ντοπάριζε τους αθλητές της, τώρα που η κουβέντα των ημερών αναμόχλευσε και τις παλιές εκείνες ιστορίες.

Στο εν λόγω κείμενο του Συνιστολογίου διάβασα αρκετά παράξενα που προσδίδουν στον αθλητισμό και την ΥΓΕΙΑ τον χαρακτήρα ενός οινομικού μεγέθους που θα μπορούσε να «αυτορυθμιστεί» διαμέσω μιας ιδιότυπης «ελεύθερης αγοράς».

[...] α) Το ντόπινγκ αλλοιώνει την γνησιότητα του αποτελέσματος και της προσπάθειας των αθλητών.
Λήψη του ζητουμένου: προϋπόθεση της «αλλοίωσης της γνησιότητας του αποτελέσματος και της προσπάθειας των αθλητών» είναι η απαγόρευση της φαρμακεύσεως, διότι αν η φαρμάκευση είναι επιτρεπτή και γνωστή σε όλους εκ των προτέρων ουδείς αλλοιώνει, ουδείς εξαπατά, ουδείς νοθεύει.[...]

Μάλιστα… Τι ακριβώς είναι ένα άθλημα και ποια η διαφορά του από ένα «σπορ»; Γιατί το άλμα επί κοντώ είναι άθλημα ενώ η Φόρμουλα 1 «σπορ»; Σίγουρα η σωματική και πνευματική καταπόνηση ενός πιλότου F1 αλλά και η απαιτητική σωματική και οδηγική προπόνηση δεν είναι καθόλου ευκαταφρόνητες και σίγουρα σαφώς μεγαλύτερες π.χ. από έναν τοξοβόλο. Η διαφορά έγκειται στο ότι ένα άθλημα κρίνει πρωτίστως τις ικανότητες του ίδιου του αθλητή ενώ η επιρροή διαφόρων τεχνολογικών βοηθημάτων συνειδητά κρατιέται στο μίνιμουμ δυνατόν και ορίζονται πολύ σκληρά standards για την αποφυγή ή τέλος πάντων ελαχιστοποίηση της συμβολής της τεχνολογίας στην διάκριση ή μη του αθλητή. Σας θυμίζω πως ένας ανάπηρος δρομέας έμεινε εκτός (κανονικών, όχι πάρα-) Ολυμπιακών παρότι του το επέτρεπαν οι χρόνοι γιατί τα προσθετικά του πόδια θεωρήθηκαν αβαντάζ σε σύγκριση με τα βιολογικά των υπολοίπων αθλητών. Δεν είμαι μηχανικός, ούτε έχω στα χέρια μου μετρήσεις που να δικαιολογούν ή να καταδικάζουν την απόφαση αυτή. Σημασία έχει πως η «τεχνολογική διαφορά» κρίθικε ικανό στοιχείο για να τον αποκλείσει. Αν αφήσουμε το doping ελεύθερο, δεν θα κρίνεται ο αθλητής αλλά το ιατρικό/βιοχημικό/τεχνολογικό team πίσω του (και φυσικά και οι χρηματικές δυνατότητες του ίδιου και των υποστηρικτών του). Δεν θα είναι πια αθλητισμός αλλά «σπορ»…

[...]β) Το ντόπινγκ θέτει σε κίνδυνο την υγεία των αθλητών και ιδίως των ανηλίκων.
Κηδεμονισμός: οι (ενήλικες) αθλητές μπορούν μόνοι τους, σαν μεγάλα παιδιά που είναι, να αποφασίσουν αν τους συμφέρει να αναλάβουν τον κίνδυνο του καπνίσματος, της γρήγορης οδήγησης, της χοιρινής μπριζόλας ή της φαρμάκευσης. Είναι αξιολογικά αντιφατικό να θεωρήται ο πυγμάχος αρκετά ώριμος να αναλάβη τον κίνδυνο να του σφυροκοπήσουν το κεφάλι, με κίνδυνο να πάθη αιμάτωμα, αλλά ανώριμος να πιη ένα χάπι στανοζολόλη.

Η κοινωνία συχνά επιλέγει απαγορεύσεις για την προστασία των πολιτών της όταν η ενημέρωση/εκπαίδευση δεν είναι αρκετές. Έτσι και το κάπνισμα θα είχε πλήρως απαγορευθεί αν η χρήση του δεν ήταν τόσο ευρεία και το business πίσω του τόσο τεράστιο. Για την γρήγορη οδήγηση… ας απαντήσει η τροχαία, εγώ παρακαλώ να μην βρώ τον συγγραφέα στην εθνική και με πετάξει σε καμιά στροφή. Όσο για την χοιρινή μπριζόλα και την διατροφή γενικότερα… μπορεί να μην απαγορεύεται η χρήση/κατάχρησή της, υπάρχουν όμως θεσμοθετημένα πλαίσια και κανόνες σύμφωνα με τους οποίους ρυθμίζεται η διάθεση τροφίμων στην αγορά. Έτσι δεν μπορώ να βγάλω μπριζολάκια με ποντικοφάρμακο στα ράφια μόνο και μόνο επειδή θα αναγράφω το συστατικό στην ετικέτα με μια μεγάλη νεκροκεφαλή! Για την πυγμαχία ή και άλλα «ιδιαιτέρως επικίνδυνα» αθλήματα μπορούν να ειπωθούν πολλά. Καταρχήν ακόμα και θεωρητικά «ευγενή» αθλήματα ελοχεύουν σοβαρούς κινδύνους για την υγεία και την ζωή του αθλητή (ιππασία, κατάδυση, ποδόσφαιρο, ρίψεις – ιδιαίτερα σφύρας). Σε όλα τα αθλήματα ωστόσο, αυτός ο κίνδυνος είναι συνδεδεμένος με την ίδια την διαδικασία εκτέλεσης του «άθλου» και όχι με την προπαρασκεύη για αυτήν. Έτσι, όσο πιο ικανός είναι ο αθλητής τόσο μικρότερος και ο κίνδυνος. Αν δεν μπορείς να κουμαντάρεις ούτε γάϊδαρο και προσπαθήσεις να κάνεις άλματα με άλογο είναι σχεδόν βέβαιο πως θα χτυπήσεις… Αντίθετα στο doping η αύξηση της ικανότητας ΠΡΟΥΠΟΘΕΤΕΙ την αύξηση του κινδύνου! Επίσης, σε όλα τα αθλήματα γίνεται προσπάθεια ΕΠΙΒΟΛΗΣ standard ελαχιστοποίησης του κινδύνου («μάσκες» και γάντια στο box, κράνη σε ποδηλάτες και ιππείς κ.λ.π.) ενώ ένας άτυπος ανταγωνισμός του doping πίσω από τους αθλητές αντίθετα θα τον ΜΕΓΙΣΤΟΠΟΙΗΣΕΙ. Όπως λοιπόν όλοι ανεξαιρέτως οι ποδηλάτες υποχρεώνονται να φοράνε κράνος κι ας φωνάζει κάποιος πως «τον εμποδίζει», έτσι υποχρεώνονται όλοι οι αθλητές να μην χρησιμοποιούν επικίνδυνες για την υγεία τους ουσίες που θα τους «βοηθάνε». Ακόμη, ο συγγραφέας πέφτει σε ένα επιπλέον σφάλμα λογικής. Όλες οι δραστηριότητες που περιγράφει ως ελεύθερες παρότι επιβλαβείς έχουν ως μοναδική ενίσχυσή τους την δραστηριότητα την ίδια και όχι επιπλέον κίνητρα. Καπνίζεις γιατί «σε φτιάχνει» η νικοτίνη και όχι γιατί κερδίζεις πόντους μετά το 2ο πακέτο! Το doping αντίθετα γίνεται όχι γιατί κανείς «φτιάχνεται» με στεροειδή αλλά γιατί μπορεί να αποδώσει σε δόξα και χρήμα…

[...]γ) Το ντόπινγκ είναι αντίθετο με τις θεμελιώδεις αρχές του Ολυμπισμού, του ευ αγωνίζεσθαι και της ιατρικής ηθικής.
Ηθικισμός: το ολυμπιακό κίνημα και οι ιατροί, αν θεωρούν ότι προσβάλλεται η ηθική τους, ας λάβουν τα μέτρα τους. Κανείς δεν απαγορεύει στους μεν ή στους δε να προσφέρουν πρόσβαση στις υπηρεσίες τους μόνο σε όσους αθλητές δεν φαρμακεύονται, να καθορίζουν σχετικώς κανόνες, να προβαίνουν σε ελέγχους κ.λπ.[...]

Ως γιατρός νιώθω πως πρέπει να ξεκαθαρίσω τα περί ιατρικής ηθικής (για τα άλλα ας αποτανθούν οι αρμόδιοι και οι θιγόμενοι). Υποχρεούμαι λοιπόν και ηθικά αλλά και νομικά να παράσχω τις υπηρεσίες μου σε ΟΛΟΥΣ όσους τις ζητήσουν/χρειαστούν ανεξάρτητα από το αν συμφωνώ με τις θέσεις τους, απόψεις, ιδεολογίες, ράτσες, whatever. Από την άλλη υποχρεούμαι και ηθικά αλλά και νομικά να δρω ΥΠΕΡ της υγείας του ασθενή μου και ούτε και ο ίδιος ο ασθενής μπορεί να μου επιβάλλει μια δράση αντίθετη προς αυτή την αρχή. Έτσι κι αν ακόμη ο ίδιος μου ζητήσει «να του γράψω» αναβολικά, ψυχοφάρμακα ή ό,τι άλλο που κατά την ιατρική δεν έχουν σαφή θεραπευτικό ρόλο στον εν λόγω ασθενή, ΟΡΘΩΣ ΩΦΕΙΛΩ να αρνηθώ. Αυτές οι αρχές οδηγούν στο συμπέρασμα πως αν ελευθερωθεί το doping, τότε θα γίνεται υπό την «εποπτία» του ΟΠΟΙΟΥ κομπογιαννίτη, επίορκου γιατρού και σχετικο-άσχετου προπονηταρά. Οι κατεστραμμένοι όμως οργανισμοί των πρώην ντοπαρισμένων αθλητών θα είναι ευθύνη της πολιτείας και των ευσυνείδητων γιατρών… Δεν είναι κάπως «ασύμμετρο» αυτό; Πως ο συγγραφέας απαξιώνει και ισοπεδώνει τον ιπποκρατικό όρκο ως απλά την «ηθική μιας συγκεκριμένης κάστας» είναι από μόνο του αποδεικτικό στοιχείο της ελαφρότητας των σκέψεών του.

Επ’ αυτού θα ήθελα να επισημάνω το σχόλιο στο ίδιο άρθρο κάποιου ni-me που λόγω της αναφοράς του με πρώτο πλυθηντικό πρόσωπο στους γιατρούς μου προκαλεί ΑΝΑΤΡΙΧΙΛΑ. Θα σχολιάσω λοιπόν εκτενώς το δικό του σχόλιο εδώ:

- Οι γιατροί μπορούμε πολύ εύκολα να βγάλουμε την ουρά μας απ’έξω, επικαλούμενοι την φράση που αναφέρεις.
Με αυτόν τον τρόπο όμως το ντόπινγκ θα γίνεται υπό την επίβλεψη του τζέκου, του βαβύλη, του ζαχόπουλου κτλ
Αυτό είναι που θέλουμε; Είναι αυτό προς όφελος της υγείας των αθλητών;

Η φράση στην οποία αναφέρεται και η οποία κατατέθηκε από άλλο σχολιαστή είναι η «ΟΥ ΔΩΣΩ ΔΕ ΟΥΔΕ ΦΑΡΜΑΚΟΝ ΟΥΔΕΝΙ ΑΙΤΗΘΕΙΣ ΘΑΝΑΣΙΜΟΝ» από τον ιπποκράτειο όρκο. Η ουσία της αντίθεσης στο doping είναι λίγο πιο αναλυτική: Κάθε φάρμακο είναι και «φαρμάκι» και αφού κανένα στόχο και λόγο υγείας δεν εξυπερετεί, το «ισοζύγιο» ωφέλους-ζημίας θα είναι μόνιμα αρνητικό και άρα αποφευκτέο. ΦΥΣΙΚΑ και δεν πρέπει οι γιατροί να έχουν μέρος της ευθύνης και επίβλεψης του doping και ΦΥΣΙΚΑ αυτό είναι προς το ώφελος της υγείας των αθλητών, αφού ΕΞ ΟΡΙΣΜΟΥ το doping είναι επιβλαβές!!! Την μόνη «ρύθμιση» του ντοπαρίσματος που μπορεί να κάνει ένας γιατρός που σέβεται τον όρκο του και την υγεία του αθλητή είναι η απαγόρευσή του για λόγους υγείας. Διαφορετικά ρε ni-me θα καπνίζαμε με τις οδηγίες των γιατρών!

- Πρέπει να δούμε την πρακτική πλευρά του ζητήματος.Το ντόπινγκ είναι παράνομο σχεδόν παντού – αυτό δεν απέτρεψε και πολλά απ’ό,τι βλέπω.

Η λάθος/ανεπαρκής/ανεπιτυχής εφαρμογή ενός κανονισμού δεν συνεπάγεται πως ο ίδιος ο κανονισμός είναι λάθος. Αν θες να πετύχει ας κάνουμε ΜΟΝΙΜΟΥΣ τους ελέγχους (π.χ. ανά τρίμηνο) σε όλους τους επαγγελματίες και ημιεπαγγελματίες αθλητές οπότε ούτε «καρφωτές», ούτε δήθεν ή όντως αιφνιδιαστικούς ελέγχους με τις συνεπαγόμενες «κεντεριάδες», ούτε κληρώσεις και τύχες και ατυχίες θα έχουμε.

Επειδή ακριβώς είναι παράνομο, κανένας επιστήμονας δεν είναι σε θέση να μιλήσει γι’αυτό τεκμηριωμένα.Για τα νόμιμα φάρμακα υπάρχουν ειδικές λίστες (όπως του ΕΟΦ στην χώρα μας, η Rote Liste στην γερμανία κτλ), στις οποίες ανατρέχει ο γιατρός για να δει τι είναι τι, τι κάνει κτλ.
Στο ντόπινγκ, αντίστοιχο ρόλο έχει αναλάβει ο κινέζος που τα φτιάχνει και ο Ακάλυπτος που τα εισάγει, αν έχω καταλάβει καλά.

Απορώ αν όντως ο ni-me είναι γιατρός… Τα αναβολικά στεροειδή είναι τοξικά εκ της φαρμακοδυναμικής τους δράσης – αν δεν ήταν τοξικά δεν θα είχαν και αναβολικό ρόλο! Επιπλέον τοξικότητα ή άλλες επιπλοκές μπορούν εύκολα να δοκιμαστούν σε προ-κλινικό στάδιο (να ‘ναι καλά τα ποντικάκια μας!). Υπάρχει πληθώρα ερευνών και πειραμάτων για συγκεκριμένες ουσίες στην βιβλιογραφία οπότε και δεν ισχύει πως επαφύεται κανείς στον «κινέζο» του. Μια «γύρα» στο pubmed θα σας πείσει. Η Λίστα του εκάστοτε ΕΟΦ αναφέρεται σε ουσίες των οποίων η κυκλοφορία (και άρα η σχετική δράση και ασφάλεια) έχει εγκριθεί. Κύριε ni-me δεν μπορείς να διαθέσεις σε ασθενή σου φάρμακο που δεν είναι στην λίστα αυτή χωρίς να περάσεις τα «σαράντα κύμματα» και να αποδείξεις και την ασφάλεια αλλά και την χρησιμότητα της συγκεκριμένης θεραπείας για τον συγκεκριμένο ασθενή. Γιατί άραγε η διαδικασία για τα αναβολικά θα έπρεπε να είναι διαφορετική; Γιατί θα έπρεπε ο ΕΟΦ να τα συμπεριλάβει στην λίστα του αφού είναι εκ φύσεως ανασφαλή (καμία αποδεδειγμένη θεραπευτική ένδειξη και πλήθος βαρύτατων αντενδείξεων, ανεπιθύμητων ενεργειών και τοξικότητας / καρκινογεννητικότητας / τερατογεννητικότητας);

Προφανώς κανείς δεν μπορεί να ερευνήσει αυτές τις ουσίες επίσημα, σύμφωνα με τους κανόνες που ισχύουν για την ιατρική έρευνα.Ακόμα και αν εμπλακεί γιατρός στην διαδικασία, ό,τι κάνει θα το κάνει στα σκοτείνα και στην ζούλα με ό,τι αυτά συνεπάγονται.

Από πότε δεν επιτρέπεται το doping, η χρήση ναρκωτικών και ό,τι άλλο στα ποντίκια, λαγουδάκια, χιμπατζήδες, whatever, με σκοπό την ιατρική έρευνα; Εκτός και υποννοεί ο κύριος ni-me πως θα έπρεπε να μπορούμε να κάνουμε ΚΑΤΕΥΘΕΙΑΝ πειράματα σε ανθρώπους πριν καν αποδείξουμε την μη επικινδυνότητα ενός οποιουδήποτε φαρμάκου!!! Δηλαδή εσείς θα δοκιμάζατε ένα αντιβιωτικό νέας σύνθεσης κατευθείαν σε όποιον κακομοίρη το αποδεχθεί, πριν κάνετε βασικές τοξικολογικές έρευνες σε πειραματόζωα;! Και αφού για τις περισσότερες ουσίες που χρησιμοποιούνται στο doping σήμερα έχει ήδη αποδειχθεί η απαράδεκτη τοξικότητα και επικινδυνότητά τους, εσείς επιμένετε πως θα έπρεπε να γίνουν ΚΑΙ σε άνθρωπο πειράματα για αυτές τις ουσίες;!!

Ακόμα και αυτό που γράφεις “η φαρμάκευση είναι πολύ επικίνδυνη” απορώ πώς στηρίζεται.Έχουν δημοσιευθεί αξιόπιστες μελέτες σχετικά με κάθε ουσία που μπορεί να χορηγηθεί ή βασίζεται περισσότερο σε δημοσιεύματα όπου 16χρονη αθλήτρια με εμφάνιση καλομοίρας έχει γίνει στα 40 της σαν τον Τάκη Τσουκαλά;

Αν πιστέυετε κύριε ni-me πως η επιβεβαιωμένη ηπατοτοξικότητα σε έναν αρουραίο είναι ασύνδετη με την πιθανότατη ηπατοτοξικότητα και σε άνθρωπο παρά περιμένετε κλινική και θανατηφόρα έρευνα παρότι η ουσία «κόπηκε» προ-κλινικά για να αποκλείσετε την χρήση από ανθρώπους, ε τότε είτε δεν είστε γιατρός είτε είστε ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ!!!

- Αν κριτήριο ανηθικότητας μια ιατρικής πράξης είναι α)να μην είναι αναγκαία και β) να είναι δυνητικά επικίνδυνη, τότε γιατί οι επεμβάσεις της αισθητικής χειρουργικής δεν θεωρούνται ανήθικες;

Εξαρτάται τι κρίνεται ως αναγκαίο… Γιατί ούτε και τα δύο χέρια είναι «αναγκαία» για να ζει κανείς… Στην σύγχρονη ιατρική, μεγάλη σημασία έχει η ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ και όχι απλά η επιβίωση του ασθενή. Έτσι η αισθητική χειρουργική έχει τον ρόλο της χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν γίνονται καταχρήσεις αυτής της αντίληψης με σοβαρές δυνητικές συνέπειες για τους ασθενείς και στόχο τον πλουτισμό μερικών επίορκων γιατρών. Ας μην τσουβαλιάζουμε όμως έναν ολόκληρο κλάδο της ιατρικής και να τον συγκρίνουμε με το doping!

Καλό σου ταξίδι…

Δεν λυπάμαι, γιατί λυτρώθηκες. Μελαγχολώ μονάχα για τα γλυκά σου λόγια και την αγνή σου λαϊκή καρδιά που γνώρισε τόσες πίκρες κι όμως ποτέ δεν κέρασε πικρία κανέναν άλλο…

Θα σε θυμόμαστε!

Μαμά, έρχεται ο blogονόμος! :-P

Η βαβούρα με τα νομοθετικά πλαίσια ελέγχου του διαδικτύου εν ελλάδι συνεχίζεται εν είδει ψιθύρων προς το παρόν όπως μας πληροφορεί μεταξύ άλλων και ο Όνειρος. Προφανώς οι διοχετεύσεις αυτές γίνονται για να βολιδοσκοπήσουν τόσο το μέγεθος της αντίδρασης που θα συναντήσουν αλλά και τυχόν διορθώσεις και προβλέψεις που θα πρέπει να περιληφθούν στο νομοσχέδιο…

Έχουμε ξεφύγει εντελώς μου φαίνεται… Σε λίγο θα ψηφιστεί και νόμος περί επιτηρητών στις καφετέριες, μη τυχόν ξεφύγει κανενός μας πάνω στον καφέ καμιά κουβέντα παραπάνω και θιχθεί η προσωπικότητα του τάδε ή του δίνα βολεμένου “αναπτυξιακού, πολιτισμικού, whatever παράγοντα”. Τα προτεινόμενα / διαρρεόμενα μέτρα πέρα του αυταρχικού χαρακτήρα και της μοναδικότητας τους ανά τον κόσμο παρουσιάζουν κι ένα επιπλέον χαρακτηριστικό: την αδυναμία εφαρμογής τους.

Οι «φωστήρες» νομοθέτες μας θα έπρεπε να υποψιαστούν πως, παρόλο το παγκόσμιο πλεόνασμα αυταρχισμού και προσπάθειας ελέγχου της ατομικής έκφρασης, τέτοιες ρυθμίσεις παραμένουν στην σφαίρα του «γελοίου και γραφικού» τουλάχιστον στις αναπτυγμένες χώρες ακριβώς εξαιτίας της αδυναμίας εφαρμογής τους και όχι γιατί οι «άλλοι» είναι χαζοί και αυτοί ξεφτέρια στις νέες τεχνολογίες. Ακόμα και αν δεχθούμε πως θα ξεπεραστεί η κατακραυγή και το διεθνές γιουχάρισμα το μόνο πράγμα που θα επιτύχει ένας διαδικτυακός «τρομονόμος» θα είναι «να σιγήσουν τα πυροβόλα που βρίσκονται σε γνωστά υψώματα».

Πολλά blog και διαδικτυακές περσόνες που τριγυρίζουν σε fora ακολουθόντας pattern και έχοντας διαρρεύσει πληροφορίες που επιτρέπουν την αναγνώρισή τους στον φυσικό κόσμο θα κατεβάσουν ρολά και άλλα θα το γυρίσουν σε πολύ πιο γλυκανάλατη γραφή. Ταυτόχρονα όμως θα φτιαχτούν καινούρια, πιθανότατα και σε μεγάλο βαθμό από τους ίδιους συγγραφείς, που εξ αρχής θα φροντίσουν να διασφαλίσουν την ανωνυμία τους ώστε να συνεχίσουν την ελεύθερη έκφραση του λόγου. Σύντομα οι νέες αυτές «μετενσαρκώσεις» θα αποκτήσουν την δική τους αναγνωρισιμότητα ανεξάρτητα από την προηγούμενη περσόνα του δημιουργού τους.

Υπάρχουν πολλές τεχνολογικές εφαρμογές και επιλογές για την διασφάλιση της ανωνυμίας και την αρχή της διατήρησης της «αρνησιμότητας» (deniability), όπως το Tor network, anonymous proxies, κρυπτογράφηση και στεγανογραφία στο mail, SSL στο messaging/chat, κρυπτογράφηση δεδομένων και ολόκληρων σκληρών δίσκων… εξαρτάται μόνο από το πόσο θέλει να το «χοντρύνει» κανείς και κατά πόσο οι δικτυο-μπαμπούλες είναι έτοιμοι να διαχειριστούν (κοινωνικά, οικονομικά και τεχνολογικά) κανά χιλιάρι μπλόγκερς ως οργανωμένους και καλοεφοδιασμένους κατασκόπους.

Για να κάνουμε την αρχή, ορίστε το πρώτο HOW-TO για την χρήση tor+privoxy σε gentoo linux (αυτό τρέχω, τι να κάνουμε ρε πατζουράδες; ). Εξυπακούεται πως με ελάχιστες μεταβολές το HOW-TO μπορεί να εφαρμοστεί και σε άλλες distros, με λίγο κόπο και σε MacOSX – για πατζούρια δυστυχώς επιφυλάσομαι…

Θεωρίες και κόκκιν’ άλογα…

Στον φιλικό μου κύκλο βρίσκεται, ανάμεσα σε άλλους, κι ένα οργανωμένο μέλος του ΚΚΕ (όπως και δύο ακροδεξιοί με «πατέντα» – δεν είναι αυτό το θέμα μας) και τον τελευταίο καιρό λόγω και της φορτωμένης πολιτικής ειδησεογραφίας ο καφές συχνά – πυκνά καταλήγει σε πολιτική κουβέντα και αντιπαράθεση ιδεών.

Μια χαρά όλα αυτά θα μου πείς, αλλά σε μερικές φάσεις κουφαίνομαι πραγματικά από το εξωπραγματικό των θέσεων του φιλαράκου… Επειδή πάλι ετοιμάζομαι να γράψω σεντόνι, θα προσπαθήσω όσο το δυνατόν συντομότερα να αναφέρω τα «διαμάντια» αυτών των θέσεων. Έχουμε λοιπόν (in no particular order):

• Οι κινήσεις από την βάση (grass roots κατά το διεθνές τους) για την προστασία των πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων (σ.σ. με αφορμή την συζήτηση για μια πιθανολογούμενη σύσταση βάσης δεδομένων DNA από τις αστυνομικές αρχές και τις αντιδράσεις μιας τέτοιας πρότασης) είναι «τουφεκιές στον αέρα» αν δεν είναι «βαθιά πολιτικοποιημένες» και δεν στοχεύουν στην ριζική αιτία του προβλήματος και δη στο οικονομικό σύστημα και την εξουσία του κεφαλαίου. Ομολογώ πως είναι η πιο καλοδουλεμένη (και άρα μάλλον «προ-τηγανισμένη») δικαιολογία για το ΚΑΠΕΛΩΜΑ που άκουσα ποτέ! Ο φίλος πάντως δυσκολεύτηκε αρκετά να υπεκφύγει με διαφόρων λογιών «εξαρτάται» αν θα συνυπέγραφε ένα petition ενάντια στο DNA database μαζί με π.χ. την φιλελεύθερη συμμαχία αφού σίγουρα διαφωνούν για την «ρίζα του κακού» και επομένως η «ποθητή πολιτικοποίηση» θα ήταν δυνατή μόνο σε δευτερογενείς ανεξάρτητες του petition κινήσεις.
• Ο ορισμός των ορίων της ατομικής ελευθερίας ως το σημείο που αρχίζει να καταπατά τα όρια της ελευθερίας του άλλου είναι «απαράδεκτος, επιδέχεται ερμηνείας και προωθεί την σύγκρουση ανάμεσα σε κοινωνικές ομάδες» . Αντίθετα, ορθότερος ορισμός είναι «να ξέρεις αυτό που ΠΡΕΠΕΙ να γίνει για το κοινωνικό ώφελος».  Να το μεταφέρουμε σε ένα – ακραίο χάριν ευκρίνειας – πρακτικό παράδειγμα; Ελευθερία είναι να ΜΗΝ βάψεις σιέλ τους τοίχους σου παρά ΜΩΒ γιατί αυτό έχει μείνει «στοκ» ενώ το σιέλ θα πρέπει να παραχθεί ex novo σπαταλόντας παραγωγικές δυνάμεις και πόρους και επιβαρύνοντας το περιβάλλον. Ήξερα πως υπάρχουν μαρξιστές-λενινιστές, τροτσκιστές, ακόμα και μαοιστές σαν ρεύματα στον ευρύτερο χώρο της κομμουνιστικής αριστεράς αλλά κρύφο-ΣΤΑΛΙΝΙΣΤΕΣ μου ήρθε κάπως ρε παιδιά!
  
• Το ΚΚΕ δεν οραματίζεται την κατάκτηση εκλογικής πλειοψηφίας που θα το οδηγήσει στην κυβέρνηση ώστε να επιχειρήσει το μεταρρυθμιστικό του πρόγραμμα καθότι αυτή η νίκη θα έχει επιτευχθεί μέσα από την σημερινή «αστική δημοκρατία» που προστατεύει το κεφάλαιο και τους προνομιούχους και που θα πρέπει να αντικατασταθεί (!!!) από μια  πιο φιλοεργατική οργανωτική δομή με «π.χ. τοπικές επιτροπές κτλ.» Τώρα αυτό σαν τα σοβιέτ δεν σας ακούγεται; Σε επόμενη και επίμονη ερώτησή μου αν αυτό τελικά σημαίνει πως θα σηκώσουνε τα όπλα για να καταλύσουν την αστική δημοκρατία η απάντηση ήταν πως δεν θα χρειαστεί παρά «θα τα σηκώσουν πρώτοι οι προνομιούχοι, που δεν θα επιτρέψουν στον λαό να πάρει στα χέρια του την εξουσία όταν οι συνθήκες θα έχουν ωριμάσει». Είναι να μην μένει κανείς μαλάκας;!! Στην ελλάδα του 2008 κάποιοι ονειρεύονται επαναστάσεις, κατάλυση του συντάγματος και και βίαιη σύγκρουση με τους «κοινωνικούς / ταξικούς αντιπάλους» τους… ΕΛΕΟΣ ΡΕ!!!
  

Άκουσα και διάφορα άλλα λιγότερο ή περισσότερο «χοντρά» αλλά που κάπως «κουμπώνουν» με το αναμενώμενο (τουλάχιστον για μένα) προφίλ ενός κοινοβουλευτικού κομμουνιστικού κόμματος που μάλιστα σε πρόσφατες εκλογές κατέλαβε την 3η θέση. Τώρα, μιας και είναι «της μόδας» τα δια χρώματος αυτοπροσδιοριζόμενα blog, θα ήθελα κάποιες επεξηγήσεις από κάποιο «κόκκινο» τέτοιο. Τα άνωθεν υπέροχα εκφράζουν τις πεποιθήσεις και τους στόχους του κόμματος ή έστω μιας φράξιας εντός αυτού ή είναι το ατομικό «επαναστατικό παραλήρημα»  του φιλαράκου μου; Επίσης, αν ισχύει το πρώτο, γιατί αυτή η πολιτική ατζέντα παραμένη κρυφή ή τέλος πάντων επιμελώς συγκαλυμένη και αποσιωπούμενη, αφού δεν έχω ακούσει ποτέ την κ. Παπαρήγα ή άλλους βουλευτές του ΚΚΕ να μας τα κάνουν τόσο «λιανά» στην Βουλή;